|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
Greek Member State Committee of the Press Release on the Name Issue by Matthew Nimitz Naoussa/
Negush Read this page
in English |
Με αφορμή το πλήρες κείμενο της πρότασης του Ειδικού Διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών κ. Μάθιου Νίμιτζ, όπως αυτό είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας στον ελληνικό ημερήσιο Τύπο (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 13.4.2005), η Ελληνική Επιτροπή του Ευρωπαικού Γραφείου για τις Λιγότερο Ομιλούμενες Γλώσσες (ΕBLUL) θα ήθελε να παρατηρήσει τα ακόλουθα: Με ικανοποίηση είδαμε τον κ. Νίμιτζ να συστήνει και στις δύο χώρες να "..λάβουν ιδιαιτέρως υπόψη τις διεθνώς αναγνωρισμένες συμβάσεις και πρακτικές γύρω από τη χρήση τοπωνυμίων σε άλλα κράτη και να αρχίσουν με καλή πίστη διμερείς συνομιλίες σχετικά με το θέμα αυτό, περιλαμβανομένης της χρήσης κατάλληλου προσδιορισμού τοπωνυμίων.." Το ΕBLUL, ως φορέας που δημιουργήθηκε για την προστασία και τη διάδοση των μειονοτικών γλωσσών σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης, ευελπιστεί ότι η ανωτέρω αναφορά- ειδικότερα για την Ελλάδα- θα ενθαρρύνει την Ελληνική κυβέρνηση να υιοθετήσει και στο εσωτερικό της τις διεθνείς συμβάσεις και πρακτικές που έχουν σχέση με τα τοπωνύμια στις περιοχές με ισχυρή παρουσία λιγότερο ομιλουμένων γλωσσών. Αυτό πρακτικά συνίσταται στην απενοχοποίηση της χρήσης και στην κατά περίπτωση αναγραφή και του παλαιότερου (κατά περίπτωση μακεδονικού, τουρκικού, βλάχικου, πομακικού ή άλλου) τοπωνυμίου, από κοινού με το ελληνικό. Τα τοπωνύμια αυτά χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τους γηγενείς κατοίκους αρκετών περιοχών στην Ελλάδα, τελούν ωστόσο υπό διωγμό από το επίσημο Ελληνικό κράτος, σε πλήρη αντίθεση με τους νόμους και τις πρακτικές που ακολουθούνται τόσο εντός όσο και εκτός Ευρωπαικής Ένωσης. Μια τέτοια εξέλιξη θα βοηθήσει αρχικά στην επιβίωση των γλωσσών αυτών- που αποτελούν ανεκτίμητο πολιτιστικό κεφάλαιο για τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή- και στη συνέχεια θα αποτελέσει εφαλτήριο για την συστηματική καταγραφή τους και της εισαγωγή τους στο εκπαιδευτικό σύστημα. Προς την κατεύθυνση αυτή, δεν είναι επιβοηθητικές αναφορές που υπάρχουν στο ίδιο κείμενο όπως "..αυτοί που ζουν στην Ελληνική Μακεδονία κοινώς αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες Μακεδόνες με την ελληνική περιφερειακή και πολιτιστική έννοια και τέτοια ονόματα πρέπει να χρησιμοποιούνται και να γίνονται σεβαστά.". Ως γνωστόν, στο γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας που ανήκει στην Ελλάδα, ζουν γηγενείς κάτοικοι που αυτοπροσδιορίζονται διαφορετικά και μιλούν μια γλώσσα που το EBLUL έχει προ πολλού κατατάξει στις λιγότερο ομιλούμενες εντός της Ευρωπαικής Ένωσης (μακεδονική). Είναι προφανές, συνεπώς, ότι οι γλωσσικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της περιοχής πρέπει να γίνουν επίσης σεβαστές και δεν είναι δυνατόν να ισοπεδώνονται εξ αιτίας πολιτικών γενικεύσεων. Η Ελληνική Επιτροπή του EBLUL δεν έχει τη δικαιοδοσία, ούτε ασφαλώς επιθυμεί να κρίνει την πρόταση Νίμιτζ στο σύνολό της. Ωστόσο, θεωρεί αυτονόητο ότι η προτροπή προς τα δύο μέρη να κινηθούν με βάση τα διεθνώς ισχύοντα στα θέματα των τοπωνυμίων, της γλώσσας και της πολιτιστικής κληρονομιάς σε διμερές επίπεδο, θα πρέπει πρωτίστως να ισχύει εντός των συνόρων τους. Αθανάσιος Παρίσης
|
Watch Our Streaming Video Archive
Experimental web radio of Vinozhito - Rainbow
Συμβούλιο της Ευρώπης
|
|||||||||||||||||||||||