|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
Ανοικτή επιστολή προς την ελληνική Φλώρινα / Lerin April 18, 2005 Read
this page in English |
Το ζήτημα του ονόματος στις σχέσεις των δύο χωρών, είναι ένα τεχνητό πρόβλημα που η χώρα μας δημιούργησε, οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, και προσπαθεί σήμερα η κυβέρνηση να απεμπλακεί από αυτό με το λιγότερο, κυρίως στο εσωτερικό, πολιτικό κόστος. Στο εξωτερικό προσπαθεί να προλάβει τις εξελίξεις αφού το φθινόπωρο προβλέπεται η Δημοκρατία της Μακεδονίας να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην Ε.Ε. εξέλιξη που στις παρούσες πολιτικές συνθήκες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αδυνατεί να ανατρέψει. Αυτή η εξέλιξη και προοπτική είναι που οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει "πρωτοβουλία" τώρα, γιατί αργότερα το πολιτικό κόστος θα είναι μεγαλύτερο. Φυσικά οι λεονταρισμοί του veto που προβάλλονται ή για την ακρίβεια ψελλίζουν κάποια κυβερνητικά και όχι μόνον χείλη, στην παρούσα πολιτική συγκυρία, ειδικά μετά την υποκριτική συμπεριφορά της χώρας μας στο Κυπριακό μπορούν να εκληφθούν επιεικώς ως αστειότητες. Η δική μας πολιτική θέση για το ζήτημα του ονόματος που ως επίφαση προβάλλεται ως πρόβλημα για την εξομάλυνση των διακρατικών σχέσεων δεν μπορεί να είναι παρά η θέση αρχής ότι, το πως θα ονομάζεται η γειτονική χώρα, όπως βέβαια και κάθε χώρα, αφορά αποκλειστικά τους πολίτες αυτής και αποτελεί αναφαίρετο δημοκρατικό ατομικό και συλλογικό τους δικαίωμα. Επειδή όμως τα πράγματα στο μακεδονικό είναι σοβαρότερα από τις εννοιολογικές και λεξικολογικές ασκήσεις επί χάρτου της ελληνικής κυβέρνησης οφείλουμε να επισημάνουμε ότι αλλού βρίσκεται το κλειδί στο λεγόμενο "μακεδονικό ζήτημα" σήμερα. Είναι η άρνηση της Ελλάδας (όπως και της Βουλγαρίας) να αναγνωρίσει την ύπαρξη και να σεβαστεί τα δικαιώματα του μακεδονικού έθνους. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την άρνηση να αναγνωρίσει την ύπαρξη και τα δικαιώματα της μακεδονικής μειονότητας. Το πρόβλημα έτσι όπως το θέτει η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι ούτε η πολιτιστική κληρονομιά, ούτε ότι ένα τμήμα της Ελληνικής επικράτειας φέρει το διοικητικό όνομα Περιφέρεια Μακεδονίας, ούτε ότι το γειτονικό κράτος ονομάζεται Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αυτό που πεισματικά αρνείται να παραδεχτεί η ελληνική κυβέρνηση είναι ότι δεν συμφωνεί με την εθνοτική χρήση του όρου "Μακεδονία", "Μακεδόνας", "Μακεδονικό" εξ αιτίας της ύπαρξης Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, η οποία ενδεχόμενα στο μέλλον θα εγείρει (κατά τους Έλληνες εθνικιστές) αλυτρωτικές διεκδικήσεις. Αυτό είναι το πραγματικό διαχρονικό πρόβλημα κάθε ελληνικής κυβέρνησης και όχι το όνομα. Αν όμως αυτό παραδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση τότε θα πρέπει να προβεί και στα ανάλογα μέτρα αναγνώρισης και σεβασμού των δικαιωμάτων της μειονότητας. Φυσικά κάθε συνεπής Έλληνας εθνικιστής αδυνατεί να αντιληφθεί ότι ακριβώς η άρνηση και η καταπίεση οδηγούν σε εθνικισμό, αλυτρωτισμό και διατάραξη της ειρήνης. Για τους για λόγους εντυπώσεων "ονοματολογούντες" υπέρμαχους της σύνθετης "συμβιβαστικής" ονομασίας, τα εφυολογήματα περί γεωγραφικού προσδιορισμού, και τα "τεχνικού" τύπου επιχειρήματα περί σύγχυσης που δημιουργείται διεθνώς από τη χρήση του όρου Μακεδονία από τη γειτονική μας χώρα, τα πράγματα δεν μπορεί να πιο απλά από όσο πράγματι είναι. Συγκεκριμένα σε ότι αφορά το όνομα αυτό καθ' αυτό του κράτους της Δημοκρατίας της Μακεδονίας αυτό είναι έτσι και αλλιώς σύνθετο. Το πρόθεμα "Δημοκρατία της" μπροστά από τη λέξη Μακεδονία δηλώνει κρατική υπόσταση αλλά και αναφέρεται σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Δηλαδή έχει και πολιτική και γεωγραφική διάσταση αφού η συγκεκριμένη Δημοκρατία της Μακεδονίας υπάρχει σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή και πουθενά αλλού. Άλλωστε καμία περιοχή της Ελλάδος δεν φέρει το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας" ώστε να δημιουργηθεί σύγχυση με τη χρήση του παραπάνω όρου. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Σε ότι αφορά τον όρο Μακεδόνας σήμερα η πλειοψηφία των κατοίκων της Βόρειας Ελλάδος συνήθως αυτοαποκαλούνται Έλληνες ή "Έλληνες Μακεδόνες" όχι μόνον γιατί είναι Έλληνες πολίτες αλλά και γιατί επέλεξαν να ανήκουν στο ελληνικό έθνος. Η χρήση του όρου "Μακεδόνας" από τους εθνικά Έλληνες είναι είτε γεωγραφικός προσδιορισμός είτε εθνικός με την προσθήκη του προθέματος "Έλληνας" μπροστά από τη λέξη "Μακεδόνας". Τα μέλη της Μακεδονικής μειονότητας στην Βόρεια Ελλάδα χρησιμοποιούν τον όρο "Μακεδόνας" ως αυτοτελή εθνικό προσδιορισμό, όπως επίσης και τον όρο "εθνικά Μακεδόνας" για να ετεροπροσδιοριστούν σε σχέση με τον "Έλληνα Μακεδόνα". Που είναι το πρόβλημα αν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός στην όποια επιλογή ή και διαφορετική εκδοχή από τις παραπάνω οποιουδήποτε Έλληνα πολίτη; Στο γενικότερο εθνικό ζήτημα στην Ελλάδα πρέπει επιτέλους κάποιοι στη χώρα μας να ενημερώσουν τον μέσο Έλληνα πολίτη ότι τα σύγχρονα έθνη και κατ' επέκταση τα εθνικά κράτη, όπως και το ελληνικό, δεν έχουν σχέση με Λεωνίδες, Περικλήδες και τις τελευταίες δεκαετίες με Βουκεφάλες, παρά είναι το αποτέλεσμα της συνεχούς εξέλιξης των ευρωπαϊκών κοινωνιών, μετά την κατάρρευση της φεουδαρχίας, κυρίως στο επίπεδο παραγωγής και οργάνωσης της εργασίας στον ευρωπαϊκό χώρο. Ότι οι εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές, πολιτικές, ιδεολογικές κλπ. ταυτότητες είναι αποτέλεσμα συνεχών δανείων από άνθρωπο σε άνθρωπο, από λαό σε λαό, στη διαχρονική πορεία του ανθρώπινου είδους στο ρου της ιστορίας, από την εμφάνισή του μέχρι σήμερα. Ότι επίσης οι σύγχρονες συλλογικές εθνοτικές ή εθνικές ταυτότητες δεν οφείλονται στην απ' ευθείας σχέση των σημερινών εθνών με περιούσιους αρχαίους λαούς, αλλά είναι το σύνηθες αποτέλεσμα της ιδεολογικής χρήσης της ιστορίας, από οργανωμένα κοινωνικά σύνολα και τους μηχανισμούς τους όπως είναι τα εθνικά κράτη. Ότι και το σύγχρονο ελληνικό έθνος δεν είναι παρά ένα συνονθύλευμα λαών όπως όλα τα βαλκανικά και όχι μόνον έθνη και ότι οι Έλληνες πολίτες του απέκτησαν συλλογική εθνική συνείδηση μέσα από τους μηχανισμούς εγχάραξης αυτής, σταδιακά από την ίδρυσή του νεοελληνικού κράτους έως σήμερα, με κύριο μοχλό το εκπαιδευτικό σύστημα. Το Ουράνιο Τόξο ως πολιτικός φορέας από την ίδρυσή του το 1994 έως σήμερα μέσα από τη δράση του έχει επανειλημμένα διακηρύξει ότι τα σύνορα στα Βαλκάνια πρέπει να είναι σεβαστά και αμετάβλητα ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη προς όφελος της ειρήνης και της ευημερίας των κατοίκων της περιοχής. Οι μειονότητες που υπάρχουν σε αυτά όχι μόνον πρέπει να αρνούνται να γίνονται εργαλεία μεγαλοϊδεατικών αντιλήψεων και πολιτικών αλλά να αναπτύσσουν σχέσεις αλληλεγγύης και ενότητας με τον πλειοψηφικό πληθυσμό και τις άλλες μειονότητες στη χώρα μας. Σε αυτή την ιστορική συγκυρία θα θέλαμε σήμερα δημόσια να εξάρουμε τη συμπεριφορά των κυβερνήσεων της Δημοκρατίας της Μακεδονίας όλα αυτά τα χρόνια, οι οποίες επιδεικνύοντας πρωτοφανή πολιτική ωριμότητα ως Βαλκανική χώρα, κρατώντας μια πραγματικά συνεπή, δημοκρατική, ευρωπαϊκή στάση στη πολιτική της πρακτική, αντίθετα με ότι πράττουν οι γειτονικές σε αυτήν χώρες, δεν επιχείρησε ούτε κατ' ελάχιστο να παρέμβει ή να "εκμεταλλευτεί" την ύπαρξη Μακεδονικών μειονοτήτων σε αυτές. Το Ουράνιο Τόξο έχοντας τη τύχη τα τελευταία χρόνια να συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πολιτικό γίγνεσθαι, μέσω της συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κινείται και εφαρμόζει ανάλογη πολιτική πρακτική. Προσπαθεί μέσα από δημοκρατικές και ειρηνικές δραστηριότητες να πείσει την ελληνική κυβέρνηση να σεβαστεί τα δικαιώματα της Μακεδονικής μειονότητας, όπως συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένο και δημοκρατικό κράτος στη σημερινή Ευρώπη, αλλά και να ενδυναμώνει σε εσωτερικό επίπεδο τις σχέσεις του με όλους τους Έλληνες δημοκράτες πολίτες. Ο εκδημοκρατισμός και ο ουσιαστικός εξευρωπαϊσμός της χώρας μας και της κοινωνίας μας κρίνεται στη συμπεριφορά της απέναντι στις μειονότητες. Δυστυχώς στη χώρα μας υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας σε αυτό το επίπεδο. Επιθυμούμε μια Ελλάδα αλλά και μία Ευρώπη ειρηνική, πολυπολιτισμική και πολύχρωμη σαν ένα Ουράνιο Τόξο. Άλλωστε σήμερα αλλά και στον κόσμο που έρχεται η Ευρώπη είναι και θα είναι η κοινή μας μεγάλη πατρίδα. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
|
Watch Our Streaming Video Archive
Experimental web radio of Vinozhito - Rainbow
Συμβούλιο της Ευρώπης
|
|||||||||||||||||||