|
||||||||
|
||||||||
2006 OSCE HUMAN DIMENSION IMPLEMENTATION MEETING Ημερίδα Εργασίας 12 Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2006 Ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι
Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε. Σήμερα θα ήθελα να σας ενημερώσω για μία υπόθεση άρνησης του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι στην Ελλάδα. Δεδομένου ότι αυτή η υπόθεση αφορά την δική μας οργάνωση, την Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού, η οποία παραμένει μη αναγνωρισμένη για λόγους τους οποίους σύντομα θα σας περιγράψω. Το 1990, μια ομάδα Ελλήνων πολιτών αποφάσισε να ιδρύσει μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με την ονομασία «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού» στην πόλη της Φλώρινας. Ακολούθησε η διαδικασία προς αναγνώριση στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο της Φλώρινας. Το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση υποστηρίζοντας ότι ο σκοπός του συλλόγου ήταν η προώθηση της ιδέας ότι «… υπάρχει μια Μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, η οποία είναι αντίθετη προς το εθνικό συμφέρον και ως επακόλουθο ενάντια στον νόμο». Ακολούθησε έφεση στο Εφετείο στη Θεσσαλονίκη η οποία επίσης απερρίφθη. Το 1994 ο Άρειος Πάγος ανέλαβε την υπόθεση από το Εφετείο. Οι αιτώντες στην συνέχεια απευθύνθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το 1998, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι υπήρχε παραβίαση του Άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ακολουθώντας την απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου οι αιτώντες προσπάθησαν για μια ακόμη φορά να εγγράψουν τον Σύλλογο. Εν τούτοις ακολούθησαν μερικά χρόνια όπου δεν υπήρξε κανένας δικηγόρος από τη περιοχή της Φλώρινας/ Λεριν να αναλάβει την υπόθεση. Ακολούθησε η παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη με αποτέλεσμα ο τοπικός δικηγορικός σύλλογος να δεχθεί τελικώς να αναλάβει την υπόθεση. Άλλα τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Στις 12 Δεκεμβρίου 2003, το Πρωτοδικείο Φλώρινας για μια ακόμη φορά αρνήθηκε την αναγνώριση του Συλλόγου. Γίνεται έφεση στο Εφετείο Κοζάνης, το οποίο συμφωνεί με την απόφαση του δικαστηρίου της Φλώρινας, αγνοώντας εκ νέου την απόφαση του Στρασβούργου. Δεκαέξι χρόνια μετά από την αρχική αίτηση, η οργάνωση μας, η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού παραμένει έτσι μη αναγνωρισμένη. Αυτό αναδεικνύει μερικά σοβαρά θέματα στα οποία η Ελληνική αντιπροσωπεία θα πρέπει να απαντήσει. Γιατί δεν έχει λάβει κανένα μέτρο η Ελληνική κυβέρνηση για την εφαρμογή της απόφασης του Στρασβούργου και την εγγραφή / αναγνώριση της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού; Ίσως να δηλώνεται ότι το δικαστικό σύστημα της Ελλάδα είναι ανεξάρτητο αλλά σε υποθέσεις όπου ένα εθνικό δικαστήριο αρνείται να εφαρμόσει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το κράτος έχει την υποχρέωση να πάρει μέτρα για την διασφάλιση και εφαρμογή της απόφασης. Γιατί η Ελληνική κυβέρνηση δεν έκανε το ίδιο; Πιστεύει η Ελλάδα ότι η εφαρμογή των αποφάσεων μπορεί να είναι προαιρετική; Τέλος, τι μπορεί να ειπωθεί αναφορικά με τις δεσμεύσεις της Ελλάδας έναντι του ΟΑΣΕ για την υπόθεση της μη-αναγνώρισης της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού; Το δικαίωμα του συνεταιρίζεστε είναι εγγυημένο στην παράγραφο 10.3 των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, ενώ στην παράγραφο 32.6 του ιδίου κειμένου παρουσιάζεται το ειδικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι μιας μειονότητας, το οποίο φυσικά συγκαταλέγει και το δικαίωμα των μελών της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού να ιδρύσουν ένα πολιτιστικό σύλλογο. Θεωρεί επίσης η Ελλάδα ότι η εφαρμογή των αρχών του ΟΑΣΕ είναι προαιρετική; Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
|
|
|||||||