An Interview of Dimitri Lithoxoou in VREME - Daily Newspaper N. 610 (Skopje,

An Interview of Dimitri Lithoxoou in VREME - Daily Newspaper N. 610

read this page in Macedonian | read this page in English

1.Κύριε Λιθοξόου αναμένουμε την κυκλοφορία του βιβλίου σας ‘Σύμμεικτος Λαός’. Είναι ένα έργο το οποίο ανοίγει το ευαίσθητο θέμα για την ομοιογένεια του Ελληνικού Έθνους το οποίο επίσημα αποτελείται αποκλειστικά από Έλληνες . Ποσό θάρρος άραγε χεριάζετε για την έκδοση ενός τέτοιου έργου το οποίο δεν σύμφωνη με την επίσημη πολιτική ?

Ο Τίτλος «Σύμμικτος Λαός» του νέου βιβλίου μου, όπως γράφω και στον πρόλογο, προσδιορίζει την ουσία του πληθυσμού της Ελλάδας. Αυτός ο λαός – υπήκοος του ελληνικού κράτους, ιστορικά διαμορφώθηκε από πολλούς πολιτισμούς και πολλές γλώσσες. Η κρατική πολιτική στη χώρα μου, υπήρξε διαχρονικά η πάση θυσία ομογενοποίηση – εξελληνισμός των πάντων και η εξαφάνιση κάθε διαφορετικότητας. Αυτή είναι η επίσημη ελληνική πολιτική εδώ και 150 χρόνια.
Ο ελληνικός εθνικός μύθος, δηλαδή η ελληνική εθνική ιδεολογία, επιβάλλεται μέσω όλων των ιδεολογικών μηχανισμών που διαθέτει το ελληνικό κράτος. Αυτός ο μύθος, θέλει το σύνολο των ελλήνων υπηκόων να είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.
Ό,τι δεν χωράει μέσα σε αυτό το μύθο, πρέπει να εξαφανίζεται.
Το ζήτημα της εναντίωσης σε αυτό το μύθο, που δεν έχει σχέση με την ιστορική αλήθεια, σε φέρνει σε αντίθεση, όχι μόνο με το κράτος, αλλά και με τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, που έμαθε στο σχολείο να θεωρεί το ψέμα ως γεγονός και κάθε άλλη αντίθετη άποψη ως ύποπτη και ανθελληνική.
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν, δεν είναι το να έχεις λίγο ή περισσότερο θάρρος, αλλά να γίνεις αποτελεσματικός, βρίσκοντας τρόπο να μεταδώσεις και σε άλλους ορισμένες αλήθειες που έχουν χαρακτηριστεί ως αιρετικές.

2.Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που εναντιώνεστε στις κατεστημένες θέσεις της χώρας σας .Το βιβλίο σας Ο Ελληνικός Αντιμακεδονικός αγώνας το οποίο έχει ήδη κυκλοφορήσει στη Μακεδονική έχει κάνη μεγάλη εντύπωση στη χώρα μας . Πως έγινε αυτό αποδεκτό στη δική σας χώρα ?

Αν πω ότι το βιβλίο αυτό το έπνιξε μία συνωμοσία σιωπής, νομίζω ότι δεν θα υπερβάλλω στο ελάχιστο. Με εξαίρεση μία μικρή αναφορά πού έγινε σε μία μεγάλη εφημερίδα, από έναν άλλο «αιρετικό» δημοσιογράφο, αυτό το βιβλίο, που τώρα κάνει τη δεύτερη έκδοσή του στην Ελλάδα, είναι σαν να μην υπάρχει. Όσοι το πήραν, είτε το έμαθαν από κάποιο φίλο τους είτε το βρήκαν τυχαία σε κάποιο ράφι και τους κίνησε την περιέργεια.
Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ότι οι αρμόδιοι έλληνες «μακεδονολόγοι» που έγραψαν κάποιο βιβλίο μετά το 1998 που κυκλοφόρησε ο «Αντιμακεδονικός Αγώνας», δίνουν στη βιβλιογραφία τους άλλες παλαιότερες εργασίες μου αλλά όχι αυτό το βιβλίο.
Το γεγονός εξάλλου ότι χρησιμοποίησα για τη συγγραφή του ανέκδοτα έγγραφα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών (που μου είχαν δοθεί από κάποιους φίλους ερευνητές), έκανε έκτοτε εξαιρετικά δύσκολη την πρόσβαση σε αυτούς που ενδιαφέρονται να ψάξουν την ίδια περίοδο στο αρχείο του υπουργείου. Πολλά δε έγγραφα δεν είναι πλέον προσιτά, καθώς αποσύρθησαν για … συντήρηση.

3. Τα στοιχεία που παραθέτεται στο βιβλίο είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που δέχεται η επίσημη Ελληνική Ιστοριογραφία . Ποιες πήγες χρησιμοποιήσατε ?

Με εξαίρεση κρατικά επίσημα έγγραφα που αφορούν την ιστορία των μειονοτήτων, και είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να τα βρει ο ερευνητής, καθώς φυλάσσονται ως επτασφράγιστα μυστικά, υπάρχουν πολλές δημοσιευμένες πηγές που μπορούν να αξιοποιηθούν. Για να δώσω ένα παράδειγμα, ακόμα και ο τηλεφωνικός κατάλογος με τα επώνυμα των Ελλήνων κατά οικισμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μία έρευνα για το πολύγλωσσο παρελθόν της χώρας. Το θέμα λοιπόν δεν είναι ο πλούτος των πηγών, αλλά το ανοικτό μυαλό του ερευνητή, το υπόβαθρο των γνώσεων του και η φαντασία στο συνδυασμό πληροφοριών που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχουν σχέση μεταξύ τους.

4. Έχοντας υπόψη πόσα χρόνια τώρα προβάλετε η διαφορετική αλήθεια , τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει η θεμελιωμένη αυτή άποψη στο ευρύτερο κοινό?

Το βασικό πρόβλημα είναι η συνομωσία σιωπής, όσον αφορά την αλήθεια για τις μειονότητες (τόσο το παρόν όσο και το παρελθόν τους), που έχει επιβληθεί στο σύνολο του έντυπου και του ηλεκτρονικού τύπου. Σήμερα, θα μπορούσα να πω ότι βρισκόμαστε στη φάση της «πρωταρχικής συσσώρευσης». Κάθε καινούριο άρθρο ή βιβλίο που δημοσιεύεται, είναι ένας σπόρος που μακροπρόθεσμα φέρνει καρπούς. Αν σκεφτώ για παράδειγμα ότι το 1992, όποιος μιλούσε, όχι για μακεδονική μειονότητα, όπως κάνουμε σήμερα, αλλά απλώς για την ύπαρξη «Σλαβομακεδόνων», κατέληγε στα δικαστήρια, νομίζω πως πια (με την προστασία που μας παρέχει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης) έχουμε κάνει ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα.

5. Λέτε ότι το βιβλίο είναι ένα ταξίδι επιστροφής από το μύθο στην Ιστορία . Πως έγινε δεκτό από τους επιστημονικούς κύκλους ?

Ένα μικρό κομμάτι της ελληνικής διανόησης, με πολιτικές ευαισθησίες, παρακολουθεί με συμπάθεια τους λίγους “αιρετικούς” συγγραφείς, αλλά αποφεύγει να εκτεθεί πέρα από ένα σημείο για να μην χαρακτηριστεί ως εχθρός του κράτους. Αυτό ωστόσο το μικρό κομμάτι, είναι για μας εξαιρετικά πολύτιμο, γιατί με έμμεσο τρόπο βοηθάει στη διάδοση των ιδεών μας. Η σημαντική πάντως πλειοψηφία της ελληνικής διανόησης είναι εχθρική απέναντι στο φιλομειονοτικό λόγο, είτε γιατί αγνοεί την αλήθεια, είτε γιατί πληρώνεται και δοξάζεται ως εχθρός των μειονοτήτων.

6. Είναι δυνατόν αυτή η έκδοση η οποία θέτει σε μια άλλη οπτική γωνιά την ιστορία να κάνη το ίδιο και στις τωρινές Έλληνο- Μακεδονικές σχέσης ?

Η άποψη της Ελλάδας (αλλά και της Βουλγαρίας), ότι δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος είναι τελείως παράλογη. Και είναι παράλογη γιατί αρνείται το γεγονός ότι ένας λαός έχει μια συγκεκριμένη εθνική ιδεολογία. Αυτοί που ιδεολογικά θεωρούν τον εαυτό τους εθνικά Μακεδόνα, υπάρχουν ανεξάρτητα από τις επιθυμίες και τα συμφέροντα των γειτόνων τους.
Με αυτή την έννοια οι επιθυμίες και τα συμφέροντα της Ελλάδας να μην υπάρχει λαός με εθνική μακεδονική ιδεολογία, έχει να κάνει με την πολιτική και ιδεολογική σχιζοφρένεια της Ελλάδας και σε καμία περίπτωση με το Διεθνές Δίκαιο ή την κοινή λογική.
Οι δικές μας ιδέες δεν μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά, αφού δεν είναι γνωστές στον ελληνικό λαό και ούτε βέβαια πρόκειται να γίνουν στο προσεχές μέλλον.

7. Θεωρείτε , όπως συνήθως λέγεται , ότι το βάρος της ιστορίας είναι παρά πολύ μεγάλο και ότι για αυτό είναι πολύ δύσκολο να ομαλοποιηθούν οι σχέσης στα Βαλκάνια ?

Οι εθνικές ιδεολογίας στα Βαλκάνια, έχουν καταργήσει την έννοια του ιστορικού χρόνου, καθώς εντός των εθνικών μύθων οι αιώνες δεν διαδέχονται ο ένας τον άλλο, αλλά συνυπάρχουν ταυτόχρονα. Οι άνθρωποι σκέφτονται με ιδεολογικά στερεότυπα, τα οποία όμως τα θεωρούν ως την απόλυτη αλήθεια. Το βάρος των μύθων που έχουν βαπτιστεί από τα κράτη ως «Ιστορία» είναι εξαιρετικά μεγάλο.

8. Μάθαμε ότι έχετε ετοιμάσει και νέο βιβλίο συνέχεια του Ελληνικού Αντιμακεδονικού Αγώνα . Σε ποια περίοδο αναφέρεται , έχει ήδη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα ?

Αυτό το διάστημα ξεκίνησα να γράφω το δεύτερο τόμο του Ελληνικού Αντιμακεδονικού Αγώνα. Στην αρχή είχα σκοπό να καλύψω το υπόλοιπο χρονικό διάστημα, από το Μάρτη του 1905 έως το σύνταγμα των Νεοτούρκων το 1908. Τα δέκα χρόνια όμως που μεσολάβησαν από τότε που έγραψα τον πρώτο τόμο, σε συνδυασμό με νέα ιστορικά στοιχεία που δημοσιεύτηκαν, με οδηγεί σε μία πιστεύω νέα πληρέστερη παρουσίαση και ερμηνεία όλης της ιστορικής περιόδου 1903 – 1908.

9. Αναμένοντας σας στα Σκόπια για την προώθηση του Βιβλίου σας Σύμμεικτος Λαός θα μπορούσατε να μας πείτε για τα επόμενα ερευνητικά συγγραφικά σας σχέδια? Παραμένει η Ιστορία των Έλληνο-Μακεδονικών σχέσεων στο ενδιαφέρον σας ?

Το επόμενο έργο, με το οποίο ασχολούμαι εδώ και χρόνια και ελπίζω να το τελειώσω είναι για « τον πληθυσμό και τους οικισμούς των Μακεδόνων της Ελλάδας». Η παρουσίαση δηλαδή των μακεδονικών χωριών, του πληθυσμού και της δημογραφικής ιστορίας τους από το 1900 μέχρι το 1951. Και όλα αυτά συνοδευόμενα από έγχρωμους χάρτες. Είναι για μένα ένα έργο ζωής.

JASNA FRANGOSKA

top of page