Recent decision from the International Court of Justice on the "ethnic cleansing" in Srebrenitsa

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΝΑΚΡΑΤΖΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ

Φλώρινα / Λέριν 27.09.2006

read this page in Macedonian | read this page in English

Ο κ. Νακρατζάς σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας-Ευρωπαϊκό Πολιτικό κόμμα (Ε.Ε.Σ.-Ε.Π.Κ), σε επιστολή ανακοίνωσή του πριν από λίγες ημέρες εξέφρασε την απορία του για τη στάση του Ουράνιου Τόξου σε σχέση με τη ανέγερση μνημείου Γενοκτονίας για τους Μακεδόνες του Κιλκίς. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:

«Πρόσφατα ο Πρόεδρος της ελληνικής Δημοκρατίας κύριος Παπούλιας παρέστη στην επέτειο των σφαγών του 1913 από τον βουλγαρικό στρατό σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού του Δοξάτου. Η επέτειος αυτή εορτάζεται για να διατηρεί στην μνήμη του ο ελληνικός λαός το έγκλημα των Βουλγάρων αλλά και ταυτόχρονα για να καταδικαστεί η βαρβαρότητα της εποχής εκείνης.
Τα έντιμα όμως έθνη δεν πρέπει να καταδικάζουν αποκλειστικά και μόνο τα εγκλήματα των αντιπάλων, αποσιωπώντας τα δικά τους.
Κατά την ίδια εποχή, δηλαδή το 1913, ο ελληνικός στρατός διέπραξε ένα ακόμη χειρότερο έγκλημα, συγκεκριμένα το έγκλημα της Γενοκτονίας και ταυτόχρονα της ολοκληρωτικής Εθνοκάθαρσης του σλαβόφωνου πληθυσμού του Κιλκίς.
Ο κύριος Πρόεδρος, παρά το γεγονός ότι είναι ελαφρά εθνικιστάκος, θα έπρεπε για λόγους έστω και ελάχιστης κοινωνικής εντιμότητας να αναφερθεί στην Γενοκτονία – Εθνοκάθαρση του συνόλου του σλαβόφωνου πληθυσμού του σημερινού νομού Κιλκίς. Το έγκλημα αυτό διέπραξε ο ελληνικός στρατός το 1913 μετά από έγγραφη διαταγή του Αρχιστρατήγου του, βασιλέως Κωνσταντίνου.
Θα πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθεί ότι το ελληνικό κράτος απέφυγε ή δεν σκέφθηκε καν να αναγείρει το μνημείο της Γενοκτονίας των σλαβόφωνων Μακεδόνων του Κιλκίς.
Το παράξενο είναι ότι το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων, το Ουράνιο Τόξο, δεν έχει θέσει μέχρι σήμερα θέμα ανέγερσης μνημείου Γενοκτονίας των σλαβόφωνων Μακεδόνων του Κιλκίς από τον ελληνικό στρατό.
Στην περιοχή αυτή, και πιο συγκεκριμένα στην πόλη του Κιλκίς, γεννήθηκε ο εθνικός ήρωας των Μακεδόνων Ντέλτσεφ.»

............................................................................................

Σε σχέση με τη πρόταση του κ. Νακρατζά επισημαίνουμε:

Δυστυχώς στη χώρα μας η αναφορά σε μνημεία και ημέρες μνήμης ιδιαίτερα όταν αφορούν γεγονότα πολέμου και αγώνων απέναντι στους «ξένους», συνοδεύονται από τη διαχρονική εθνικιστική αντίληψη που διακατέχει σχεδόν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, από τη μία της «θυματοποίησης», και από την άλλη της υπεροχής του ελληνικού έθνους και της «ελληνικής φυλής» σε σχέση με τους άλλους. Τέτοια μνημεία διάσπαρτα στην ελληνική επικράτεια αποτελούν ουσιαστικά σε μικρογραφία το καθρέφτη της συλλογικής μνήμης και σκέψης της ελληνικής κοινωνίας, συμβαδίζοντας ουσιαστικά με τις εφαρμοζόμενες ιδεολογίες και πολιτικές.

Θεωρούμε πως αν πρέπει να ανεγερθεί μνημείο στη παραπάνω περιοχή θα πρέπει αντί ενός μνημείου που θα παραπέμπει σε περιστατικά σφαγών, πολέμων και βιαιοπραγιών «κάποιων» απέναντι σε «άλλους» σε μια ταραγμένη ιστορικά περίοδο για όλους του Βαλκανικούς λαούς, να ανεγερθεί μνημείο ειρήνης και συναδέλφωσης των Βαλκανικών λαών στο πρότυπο του «μνημείου για την ειρήνη» στη περιοχή Dexmude του Βελγίου στη περιοχή της Φλάνδρας. Στη συγκεκριμένη περιοχή το οικοδόμημα στη μνήμη των θυμάτων του 1ου παγκοσμίου Πολέμου δεν είναι ένα απλό σύμβολο όπου κάποιοι «επίσημοι» καταθέτουν στεφάνια μία συγκεκριμένη ημέρα του χρόνου ρητορεύοντας ή μνημονεύοντας τα γεγονότα της εποχής, κατηγορώντας τους «αιώνιους εχθρούς της Πατρίδος». Στο παραπάνω μνημείο – μουσείο περιγράφεται η φρίκη του πολέμου, όπου ξεναγοί-παιδαγωγοί, εξηγούν σε μικρούς μαθητές και ενήλικες μέσα από ομιλίες, προβολές ταινιών και εκθέσεις φωτογραφιών τη σημασία της ειρήνης και του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας όχι μόνο μία φορά το χρόνο αλλά σε καθημερινή βάση. Ο τόπος αυτός λειτουργεί περισσότερο ως τόπος εκπαίδευσης της νέας γενιάς αφού το επισκέπτονται σε καθημερινή βάση σχολεία, σύλλογοι και πολίτες.

Σήμερα δεν χρειαζόμαστε ούτε «ημέρες μνήμης γενοκτονίας», ούτε μνημεία «υπέρ των δικών μας δικαίων», ούτε μνημεία που καλλιεργούν το μίσος και τη μη ανοχή ενάντια στους άλλους, αλλά πολιτικές και πρακτικές που θα παραπέμπουν και θα ορίζουν μέσα από θετική προσέγγιση, το μέλλον και όχι το παρελθόν των λαών της περιοχής, στα πλαίσια της πορείας για την οικοδόμηση του κοινού βαλκανικού και ευρωπαϊκού μας οικοδομήματος.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

top of page